Neurony i synapsy

Sygnał elektryczny i chemiczny

Potencjał czynnościowy biegnie wzdłuż neuronu, a w wielu synapsach komunikacja między komórkami odbywa się za pośrednictwem neuroprzekaźników.

Znaczenie zależy od obwodu

Ten sam neuroprzekaźnik może pełnić inne role zależnie od receptorów, miejsca i aktywności całej sieci.

Potencjał czynnościowy jest sygnałem typu wszystko albo nic, ale informacja nie jest prosta

Pojedynczy potencjał czynnościowy ma charakterystyczny przebieg. Układ nerwowy koduje jednak informacje także przez częstość i wzorzec wyładowań oraz przez to, które neurony są aktywne razem. Znaczenie sygnału zależy od obwodu. Ten sam impuls elektryczny nie niesie uniwersalnej treści niezależnej od miejsca, w którym powstaje.

Synapsa może zwiększać albo zmniejszać prawdopodobieństwo dalszej aktywności

Po uwolnieniu neuroprzekaźnika receptory komórki postsynaptycznej mogą uruchamiać różne efekty. Niektóre połączenia sprzyjają pobudzeniu, inne hamowaniu, a wiele działa modulująco. Podział na neuroprzekaźnik pobudzający i hamujący bywa użytecznym skrótem, ale efekt zależy od receptora, komórki i lokalnego obwodu.

Komórki glejowe nie są tylko rusztowaniem

Astrocyty, oligodendrocyty, mikroglej i inne komórki glejowe uczestniczą w utrzymaniu środowiska neuronów, mielinizacji, metabolizmie, odpowiedzi immunologicznej i regulacji części procesów synaptycznych. Współczesna neuronauka nie traktuje ich jako biernego wypełniacza między neuronami.

Uczenie może zmieniać skuteczność połączeń

Jednym z mechanizmów plastyczności jest długotrwała zmiana siły transmisji synaptycznej. To nie znaczy, że każde powtórzenie zachowania tworzy prostą i trwałą ścieżkę w mózgu. Wpływ mają rodzaj aktywności, czas, neuromodulacja, stan organizmu i wcześniejsza historia sieci. Biologiczna plastyczność jest bardziej warunkowa niż hasło neurony, które odpalają razem, łączą się na zawsze.